Hamilelikte 28. Hafta: Yok Böyle Bir Yorgunluk!

Hamilelikte 28. hafta - Babycentre

Bebeğim her geçen hafta biraz daha büyüyor, hareketleri güçleniyor. Bazen göbeğimi çılgınca geriyor, bazen karnımda bir kule gibi yükseliyor, anlayacağınız o, içeride canı ne ister ise onu yapıyor. Peki bana yedinci ayımızın son günlerini yaşadığımız bu günlerde neler oluyor?

1)Bebeğimin hareket ettiği her anın tadını sonuna kadar çıkarıyorum. Onu daha çok merak etmeye, kime benzeyeceği, nasıl bir karakteri olacağı konusunda hayaller kurmaya başladım.

2) Şimdiye kadar, hamilelik süreci ile ilgili bilgileri, bebekte oluşan değişimleri büyük bir merakla okurdum, okumaya da devam ediyorum. Doğum yaklaştıkça okuduğum konu başlıklarına, doğumdan sonraki süreç, lohusalık, emzirme, bebek psikolojisi gibi başlıklarda eklendi.

3) Harvey Karp'ın 'Mahallenin En Mutlu Bebeği' kitabını hatmedercesine okuyorum. Bebeklerle ilgili bakış açımı değiştiriyor, kitapla ilgili düşüncelerimi bir başka blogda yazacağım.

4) Karnım iyice büyüdü, kendimi taşımak, oturmak, kalkmak, yatmak oldukça güçleşiyor.

5) Geçen hafta geceleri ellerimde oluşan uyuşma yerini, bileğimde oluşan ağrılara bıraktı. Bu hafta birkaç gece uyandığımda el ve ayak bileklerimin aynı anda sızladığını hissettim. Haftanın son dört günü ise sağ el bileğimde ağrı vardı. Sanki burkmuşum gibi, sanırım karpel tünelle ilgisi var, çünkü bileğimi zedeleyecek bir hareket yapmadım.

6) Çok hızlı yürümüyordum belki ama bu hafta daha da yavaş yürümeye başladım:)

7) Aralarda hissettiğim yorgunluk hissi mesaisini artırdı. Neredeyse tüm gün, otururken, evle uğraşırken, iş yerimde, öğle yemeğine giderken, dönerken, - çok yorgun hissediyorum. Bir dipnot: Platese giderken de çok yorgun oluyorum ancak bittikten sonra enerji ile doluyorum.

8) Göbeğim bazı anlarda taş gibi oluyor. Sanırım bu durum Braxton Hicks kasılmalarıyla ilgili ya da bebek yapıyor. Açıkçası hala bunun ayırdına varamıyorum.

Gelelim genel anlamda haftanın nasıl geçtiğine:

Öncelikle bu haftanın başında öğrendim ki; sevgili doktorum Ahmet Bey, Eskişehir Acıbadem Hastanesi'nin başhekimi olmuş. Güzel bir haber. Bana ne oluyorsa; gurur duyduğumu dahi söyleyebilirim. Sadece son haftalarımı ve doğumu kendisi ile tamamlamak isteyen bir hastası olarak; artan iş yoğunluğu bizlere ne kadar yansıyacak merak ediyorum? Önümüzdeki haftanın sonunda randevumuz var, kendisine de bu durumu sormayı düşünüyorum.

Bu haftanın başında Kurban Bayramı nedeniyle İstanbul'daydık. Gitmeden önce bebek alışverişi için yaptığım uzun liste hiçbir işe yaramadı. e-bebek ve birkaç büyük mağaza gezdik ama ne iyi, ne doğru ayırd etmek, onca ürün konusunda karar vermek o kadar zor geldi ki... Artık Eskişehir'deyim. İyice araştırma yapıp kimi mağazadan, kimi internetten olmak üzere yapacağız alışverişi.

Bu arada bayramda kayınvalidemle ilgili ilginç bir şey öğrendim. Eşim ve kardeşi ile ilgili bebeklik anılarını anlatırken bahsetti. Bebek yıkamayı hiç sevmiyormuş. Eyvah! Biz şimdi ne yapacağız? Anladığım kadarıyla temel nedeni, bebeğe bir şey olursa ne olacak korkusu... Kendisine hak veriyorum, neyse ki; bebekle ilgili hayatı kolaylaştıracak bolca aparat var. Annemiz yanımızda olsun yeter:)

Bu haftanın sonunda Acıbadem Hastanesi Doğum Koçu Eda Hanım'la randevumuz vardı. Doğuma ve sürece dair bolca bilgi aldık kendisinden. Bunu bir başka blogda paylaşacağım.