Hamilelikte 34 ve 35. Haftalar: Hayat Artık Ağır Çekim!

Hamilelikte 35. hafta - Babycentre

Çok hızlı geçen iki haftayı geride bıraktık... Giderek ağırlaşıyorum, bahsettiğim şey kilo değil. O konuda büyük bir atak yok çok şükür. Ancak karnımın iyice büyümesi, el ve ayaklarımda ve bileklerimde oluşan ödemler, daha da kolay yorulmaya başlamak, otururken - kalkarken, yatarken zorlanmak, geceleri çok sık idarara kalkarak bölünen uykular

Shrek İle Yarışır Bu Ayaklar:)

Ayaklara geçmeden önce ellerden bahsedeyim. Daha önceki haftalarda özellikle uzun yürüdüğüm zamanlarda ellerim ve parmaklarım hemen dolmalık biber kıvamına geliyordu. Bu son iki haftadır ise bu şişlikler hiç inmez oldu. Hatta geçtiğimiz hafta sonu alyansımı çıkarmak istediğimde gerçeklerin düşündüğümden daha da acı olduğunu fark ettim. Eşimden yardım istedim ve banyoda 7-8 dakikalık bir uğraş sonucunda - ki bazı anlarda parmağımın çıkacağını sandım ve canım çok acıdı - yüzüğü çıkarabildik. Parmaklarım normal ebatlarına ulaşana kadar yüzüksüz gezeceğim.

Ayaklar ise hepten büyüdü. Ayak bileklerimi her gördüğümde korkuyorum:) Bu dönemde ödem olacağı ile ilgili internette okuduğumuz her şey hafif kalıyor sanırım. Evde dinlenirken ayakları yukarı kaldırmak iyi bir öneri ancak çoğu zaman geçersiz kalıyor. Sebebi belli bir pozisyonda kalma süresinin çok kısa olması.

Mesela; koltukta oturuyorum ve ayaklarımı koltuk seviyesinden daha yüksek olan pilates topunun üzerine atıyorum. İlk 5 dakika çok rahat, peki sonra? Yavaş yavaş bel kısmımın koltuğa doğru gömülmesi ile farkında olmadan kaykılıyorum. Belli bir süre geçtikten sonra ise yerimden kalkmak istediğim an halim gayet acınası oluyor.

Eskiden iki saniyede yapılacak ayağa kalkma işlemi bir ritüele dönüşüyor. Önce ayaklar yavaşça topun üzerinden indiriliyor, sonra eşten yardım isteniyor, ellerimden tutup doğrulmama yardım etsin diye, eğer o anda orada yoksa sağdan, soldan, koltuk kenarından destek alınarak minik hareketlerle düzgün biçimde oturulmaya çalışılıyor. Ve nihayet son aşama, dengemi korumaya özen göstererek ayağa kalkıyorum.

Eğer uzanıyorsam da durum aynı, her şeyi yavaşça yapıyorum. Uzanırken sırtüstü yatamadığım için (nefesim kesiliyor) ayaklarımı yükseğe koymak bir süre sonra belimde ve karnımda büyük bir ağırlık yaratıyor. Anlayacağınız her an yorucu, her an kıpır kıpır geçiyor.

Doktor Kontrolleri

Artık doktorumuza haftada bir gidiyoruz. Aslında haftalık kontroller için biraz erken ama Devin bebeğin önden gidiyor olması doktorumuzu biraz endişelendirdi. En önemli şüphe şeker üzerine tabii. Neyse ki tokluk şekerime bakıldı ve sınıfı geçtik. Şimdi gelişimini hafta hafta takip edeceğiz.

Hastane Çantası Hazırlıkları

Hastane çantasını hazırlamaya başladım, daha önce oluşturduğum liste Hastane çantasında neler olmalı?  eklenen ve silinen maddelerle, son halini alıyor. En yakın zamanda buradan paylaşacağım...