Hamilelikte 30. Hafta: Sarılı Bilek, Hareketli Bebek

Hamilelikte 30. hafta - Babycentre

Artık otuzlu haftalara geldik, bizimki biraz acele ederse 6-7 hafta sonra doğabilir. Böyle yazınca çok ama çok az zaman kalmış gibi geliyor. Heyecan ve panik duyguları iyice artıyor. Yaklaşık on gündür sağ bileğim ağrıyordu, özellikle geceleri ağrısına uyandığım zamanlar oldu. Son kontrolde doktoruma sordum, hamilelik ve sinirlerle ilgili olabileceğini söyledi. Bilgisayar kullanmanın bu durumu tetikleyeceğini ifade etti. Özellikle his kaybı, bir şeyleri tutamama gibi bir durum olursa haber vermemi ve bileğimi sararak sabitlememin iyi gelebileceğini söyledi. Bende 3-4 gündür sarılı bilekle geziyorum.

Göbeğim gittikçe ağırlaşıyor, evdeyken; yatıp, kalkmak, oturmak gittikçe daha da sorun olmaya başladı. Gece uykularımda pek bir sorun yok, tabii birkaç gece bebeğin bol hareketli hallerine uyanıp evin içinde bir saat oturup, dolaşmışlığım var. Bizimki durulunca tekrar yatıp uyuyoruz. Doğum sonrası için provalara şimdiden başladık anlayacağınız:)

Duygusal Bir An

Bu hafta Joker mağazasından bebek için alışveriş yaptım. Kasadaki görevli Joker kartım olup olmadığını sordu. Ben de yok dedim, yalnızca telefonumu ve ismimi aldı ve bana kartı verdi Sonra bebeğin adını ve tahmini doğum tarihini sordu. Doğum tarihinde 10 TL indirim kazanıyormuş bizimki... Bende tahmini doğum tarihini söyledim. Sonra da Devin Çağlar dedim. Bunu söylerken öyle duygulandım ki, gözlerim doldu. İlk defa bir yere kaydını yaptırıyordum....

Korkutan Kasılmalar

Bu haftayı her şeyin yolunda gittiği bir hafta olarak kapatmaya hazırlanıyordum. Cumartesi günü sabahtan iş yerinde yaptığımız bir kahvaltı organizasyonu vardı, tüm sabah ayaktaydım. (Aslında herkes oturmamı söylüyordu ama ben kendimi iyi hissettiğim için ortada dolaştım durdum.Hamile olduğumu unutmamam gerek ama iyi hissediyorsam maalesef hiç uslu duramıyorum.) Bu şekilde 2-3 saat geçirdikten sonra eşimle bebek ve ev alışverişi için tüm öğleden sonra dolaşmamız kendimi ve Devin bebeği çok yormak adına tuz biber oldu sanırım. Eve döndüğümüzde arabadan inip eve doğru yürümekte dahi çok zorluk çektim. Bu kötülüğü bebeğe ve kendime nasıl yapabildim bilmiyorum ama bana iyi bir ders olduğu kesin. Hem cumartesi gününün kalanını hem de pazar gününün büyük kısmını sürekli kasılma yaşayarak ve bebeğe bir şey olacak korkusuyla hiç kalkmadan dinlenerek geçirdim. Bu kasılmalar dışında ağrı, kanama, akıntı v.s. olmadığı için içim biraz olsun rahattı ancak yinede ertesi sabah doktorumla konuştum, belden veya kasıklardan gelen bir ağrı var mı diye sordu ilk olarak. Bu kasılma ve ağrıların sıklığı 10-15 dakikada bir olursa o zaman hemen görüşelim dedi. Zaten kendimi daha iyi hissediyordum. Ancak bu bana iyi bir ders oldu ve Devin bebek doğana kadar kendimi asla bu şekilde yormayacağım. Ne iş yerinde, ne evde, ne de dışarıda.

Baby Shower Partisi Sürprizi:)

Hafta sonunu ve 30. haftayı böyle yorgun ve bol kasılmalı bir biçimde kapamaya hazırlanırken, arkadaşlarımın benim için hazırladığı çok güzel bir sürpriz her şeyi unutturdu. Sevgili arkadaşım Sevgi, beni birkaç gün öncesinden kızlarla bizde toplanıp kahve içeceğiz diyerek evine davet etmişti. Ben de gelirim demiştim. Pazar günü tüm gün sancılanıp, endişelenip yatıp durduktan sonra, buluşma saati olan 16'ya doğru eşimle evden çıktık. O beni bırakıp arkadaşıyla buluşacaktı. Ev buluşması olmasaydı evden çıkmazdım büyük ihtimalle ama ev olunca istediğim an uzanırım diyordum. Neyse Sevgi'nin evine çıktım ve çok güzel bir sürprizle karşılaştım. Benim için Baby Shower Partisi hazırlamışlardı ve çok başarılıydı. Ayrıntılarını bir diğer blogda yazacağım.

Read More →

Hamilelikte 26. Hafta: Yalancı Kasılmalarla Tanışma

Kasılmanın olduğu gün - Pilatesle rahatlamaya çalışıyorum

Eşim bu hafta yurt dışında, geçtiğimiz Pazar gününden beri bebeğim ile baş başayız. Gündüzler iş yerinde büyük bir hızla akıp gidiyor zaten. Salı ve Perşembe akşamları da düzenli devam ettiğim 'Hamile Pilatesi' dersindeydim. Geriye kalan günler eve gelip bir şeyler yemek ve film izlemekle geçti.

Havanın soğuması kışlıkları çıkarmanın vaktinin geldiğini gösteriyordu ve ben de öyle yaptım. Ayrıca bebeğin eşyalarını koyacağımız dolabın içindekileri boşalttım ve dolabı temizledim. Geri kalan zamanda da uzandım ve bebeğimi dinledim, onunla konuştum. Hatta bir akşam canım melemen istemişti, pişirirken ona da tarifini anlattım, lezzeti sevmiş olacak ki, yemekten sonra bol bol kıpırdadı.

Çok iyi giden haftanın nazar boncuğu Perşembe günü oldu. O gün öğleden sonra birden karnımda bir gerilme ve kasılma başladı. Bu haftalarda bunun doğal olduğunu biliyorum, Braxton - Hicks kasılmaları, nam-ı diğer yalancı doğuma hazırlık kasılmaları bunlar. Bu kasılmalar düzenli aralıklarla olmadığı sürece tehlike arz etmeyen, anne adayını ve rahimi doğuma hazırlayan kasılmalar. Fakat aradan bir iki saat geçmesine rağmen karnımdaki gerginlik aynen devam etti. Akşamında pilatese gidecektim ve egzersiz yapmanın beni rahatlatacağını düşünüyordum. Pilates hocamız her zamanki gibi egzersiz öncesi sohbete başladı ve nasıl olduğumuzu sordu. Ben durumumu anlatınca karnımı kontrol etti ve bebeğin çok yukarıda ve önde durduğunu; beni rahatsız edenin bu olduğunu söyledi. Gerçekten de bebeğim göbeğimin üstüne asılmış ve ön tarafa dayanmış bir şekilde duruyordu ve keyfi yerinde olacak ki saatlerdir o şekilde takılıyordu. Ertesi sabah biraz daha rahatlamış uyandım ancak bizimki öğleden sonra eski yerine yerleşti ve annesinin karnını bir güzel gerdi. Sanırım bu sefer öyle bir yere baskı yaptı ki, hiç kırgınlığım, soğuk algınlığım v.s. olmamasına rağmen akşam bir-iki saat yüzüm ve ellerim alev alev yandı. Bende uyku bizim ilacımız diyerek erkenden yattım. Hem ben yattıktan sonra uzun bir süre, hem de sabah uyanır uyanmaz uzun bir süre hareket etti. Gittikçe güçlendiğini hissediyorum, büyüdüğünü, hareket alanının kısıtlandığını. Bazen karnıma öyle bir dayanıyor ki, sırtı veya bacağı (henüz çok ayırt edemiyorum) dışarıdan görünüyor. Doktora geçen haftaki muayenede bunun normal olup olmadığını sordum, o da fazla kilo almadığım için böyle rahat hissedebildiğimi (ki kendisinden bir buçuk ay önce hamileliğimin ilk aylarına göre fazla kilo aldığım için azar işitmiştim:) ) söyledi.

26. haftanın kapanışını çok sevdiğim dört arkadaşımla harika bir gün geçirerek yaptım. Eşim yurt dışındaydı Önce Ayten Usta'da güzel bir kahvaltı ettik, - tabii aralarında en iştahlıları bendim - sonra kahve içmeye gittik, alışveriş yaptık ve akşamında da sinemaya gittik. Romantik komediydi - Aşka Dair- Sanırım hormonlarımın da etkisiyle ben pek eğlendim, kızlar biraz sıkıldı. Sonra da beni bıraktılar, geriye geçirilmiş uzun, güzel bir günün anısı kaldı.
Bugün itibarı ile 27. haftaya başlıyoruz, diğer bir deyişle 3. trimester başlıyor. Bu son dönemeçte bebeğimin hızla kilo alacağını, büyüyeceğini, dünyaya uyum sağlamak için son hazırlıklarını yapacağını biliyorum. Umarım bugüne kadar olduğu gibi her anına şükrettiğim güzel bir süreç olur ve ikimizde sağlıkla 40. haftada buluşuruz. Seni seviyorum bebeğim:)

Read More →