Hamilelik Göbeği Kamu Malı mı?

Dışarı çıkacağımız zaman, işe gideceğimiz zaman, arkadaşlarımızla buluşacağımız da süslenir, püslenir, giyimimize kuşamımıza özen gösteririz. Çünkü içgüdüsel olarak hepimiz beğenilmek isteriz (özellikle hemcinslerimiz tarafından).

Peki hamile kalınca? Daha doğrusu dördüncü aydan sonra her gün büyüyen bir göbeğe sahip olunca. Bakımlı olmaya devam etmek, kendini iyi hissetmek adına önemini sürdüyor ki; bu ayrı bir blog konusu. Benim bahsettiğim karşı tarafın bakışları. Yolda yürürken, bir yerde otururken gözlerini sizden daha doğrusu göbeğinizden ayırmayan insanlar. Kızsan mı, gururlansan mı yoksa gidip göbeğini o kişinin burnuna dayayıp 'buna mı bakmıştın teyze!' diye çıkışsan mı?

Özellikle karın büyüyünce bu dikkat çelicilerle mutlaka günde birkaç defa karşılaşıyorsunuz. Kaçış yok, tabii kendinizi eve kapamadığınız sürece. Eminim her hamilenin bu minik tacizlere tepkisi farklı oluyordur. Kimisi kamburunu çıkarıp göbeğini kamufle etmeye çalışıyordur ki çok yazık çünkü omuzlarınızı öne doğru eğmek bebeğinizin aşağıda sıkışması ve bel ve sırt ağrısına açık davetiye çıkarmak demek. Kimi ise daha çok gerinerek dolaşıyordur. Ben yavaş ve olabildiğince dik yürümeye çalışıyorum. Özellikle hamile pilatesine başladıktan ve duruş pozisyonunun bebek ve benim için önemini kavradıktan sonra. 

Birde göbeğinizi kamu malı olarak kabul edip, hayatınızda ilk kez karşılaşmanıza rağmen hakkınızda yorum yapanlar, size önerilerde bulunanlar (ki bir tanesi aynen şöyleydi: Ben hamileliğimde her akşam ballı süt içtim, dört buçuk kilo doğurdum, sende öyle yap. demişti biri. Ben de boş bakışlarla karşılamıştım sözlerini. Elbette bebeğimin beslenmesi dünyadaki her şeyden önemli ama bu onu daha karnımdayken bir obez yapmak isteyeceğim anlamına gelmiyor değil mi? ) bir de teklifsizce göbeğinize dokunanlar. Sevdiklerimden, arkadaşlarımdan bahsetmiyorum tabii burada. Hatta bebek tekmelediği zamanlarda yanımda hangi arkadaşım varsa elini tutup kendim koyuyorum, bu çok güzel anları onlarla paylaşmayı çok seviyorum. Ama yine de yabancı insanların bakışlarından, yorumlarından ve en kötüsü dokunmalarından hiç hoşlanmıyorum. Umarım bir gün toplum olarak hamilelerin kamu malı olmadığını öğreniriz.